Ako ste nekada čitali Ustav Republike Hrvatske, mogli ste u prvom članu pročitati da se današnja hrvatska država temelji na mnogim istorijskim dešavanjima ali i nasuprot jednom - stvaranju NDH 1941. godine. U Hrvatskoj danas i pored postojanja neoustaškog pokreta sa Tompsonom kao medijskim eksponentom ogromna većina ljudi prepoznaje zločinačku suštinu NDH i jasno se pravi civilizacijski i svaki drugi diskontinuitet sa tom genocidnom tvorevinom iz II svetskog rata. Ratna Republika Srpska sa Karadžićem na čelu je takođe bila jedna genocidna tvorevina (uzmimo samo jedan podatak - na teritoriji današnje tzv. Republike Srpske 1991. Srbi su činili 54.4% stanovnika a 1996. čak 96.8%) ali za razliku od gore pomenute Hrvatske u današnjim osnovama tzv. Republike Srpske ne postoji otklon i osuda zločina na kojima ju je Karadžić pravio. Čak naprotiv, jasno se vidi da današnja Republika Srpska predstavlja kontinuitet Karadžićeve i u svojim temeljima ima kako Srebrenicu i Sarajevo tako i sve ostale zločine na kojima je nastala. I ne samo to, današnja politička elita u tzv. Republici Srpskoj ide u istom smeru koji je Karadžić zacrtao, ka stvaranju srpske etničke (para)države i razbijanju Bosne i Hercegovine iako je to suprotno Dejtonskom sporazumu koji je u stvari i jedini dokument koji garantuje postojanje tog entiteta. Nema Dejtona - nema ni Republike Srpske. Stoga, dokle god u tom entitetu ne naprave potpuni diskontinuitet sa Karadžićevom ratnom Republikom Srpskom uz jasnu osudu napravljenih zločina bez ikakve relativizacije tipa "jesmo mi njih u Srebrenici ali su i oni nas u Bratuncu" i odustajanje od pravljenja etničke države na tlu Bosne i Hercegovine uz unutrašnju demokratizaciju i decentralizaciju (jer zašto bi o Foči i Trebinju odlučivali u Banja Luci?!?) ja ću smatrati da ta (genocidna) tvorevina nema ni moralnog, ni političkog niti bilo kakvog drugog prava da postoji i zalagaću se za njenu totalnu dezintegraciju.