Dragi moji, sinoc (cuj sinoc, 16:25, samo vec mrak!) sam otisao da obidjem jedan stan. U povratku prolazim pored zgrade Foreign Office-a, iliti britanskog MIP-a. Vec je kasno, ali kod njih sva svetla gore. Sta se desava? Ispred zgrade dosta policije. Prava pometnja. Da se nije dogodio neki teroristicki?

Ma ne! Sinoc je prekinuta sednica parlamenta. Kraljica, Blair, Brown i celi kabinet su se sastali sa Foreign Office kadrovima. Navodno, Srbija im preti prekidom diplomatskih odnosa ako priznaju nezavisno Kosovo. U Londonu se ne spava. Sta cemo bez srpskog ambasadora? It'll never be the same without him, kazu. Pravo se brinu. Boje se, zapravo. Recesija, nestasica, izolacija...kako bi bez Srbije???

Bajdvej, u The Times danas pise nesto o poziciji DSS-a viz Kosovo & vlada. Sve dve recenice. Po tabloidima naravno ni ne znaju sta je Srbija.

Nismo mi glup narod. Samo nemamo ni grama svesti o nasoj kolektivnoj zanemarivosti na globalnom nivou. Mi ne postavljamo uslove; mi se nosimo sa postavljenim na nacin koji nam najmanje skodi.

Inace, danas OPET sunce. 14C. Koja bre zima?

Cao narode, u Londonu sam vec par dana. Da, preziveo sam put, cak sam lepo i spavao (5 sati do Bangkoka, onda jos 6 do Londona). Nema me jos jer trcim po gradu (stan, mobilni broj, uclanjenje u teretanu, itd). Ali od sledece nedelje idem na posao, dobijam kompjuter (bre, iz ovog cafea ne mogu ni slicicu staviti na blog). Budite mi zdravi i srecni pa se cujemo sledece nedelje :-)

I tako, za kraj, dajem vam link na jednu od legendarnih Qantas reklama, iz koje iskace cinjenica da su Australijanci veoma ponosan narod….s razlogom.

Reci pesme:

“I Still Call Australia Home” by Peter Allen

I've been to cities that never close down,

from New York to Rio and old London town,

but no matter how far or how wide I roam,

I still call Australia home.

I'm always travelling, I love being free,

and so I keep leaving the sun and the sea,

but my heart lies waiting over the foam,

I still call Australia home.

All the sons and daughters spinning 'round the world,

away from their family and friends,

but as the world gets older and colder,

it's good to know where your journey ends.

Someday we'll all be together once more,

when all of the ships come back to the shore,

I’ll realise something I've always known,

I still call Australia home.

Link na reklamu >> www.youtube.com/watch?v=fCMzVyInEuo

A ja sutra sedam u jedan od Qantasovih aviona. Pred poletanje pustaju ovu pesmu. Smrtz. Javljam se sledece nedelje, kada budem blizu kompjutera. Nazad na posao idem 5. februara, pa tada nastavljamo standardno blogiranje. Cao!

Ili pak u urbanu dzunglu na umetnicko hranjenje, kao ja sinoc da gledam fenomenalni El Laberinto del Fauno?

Ili u vas dom sa tipicnim australijskim enterijerom?