Grifon Grifon ili Grif je mitsko čudovište sa telom lava i glavom orla, poreklom sa Istoka. Najstarije predstave ovih fantastičnih bića poznate su iz Egipta, Vavilona, Asirije, Hetitskog carstva, Persije, Fenikije i Judeje, a odatle su stugle u Grčku, najpre na Krit. Na Kritu su se pojavljivali na umetničkim predmetima iz 17. i 16. veka pre nove ere, u Sparti u 8. i 7. veku pre nove ere i u Rimu. Moglo je biti žensko i muško, a postojale su i rezličite kombinacije: lavlji trup i ptičja, odnosno ljudska glava. U Grčkoj je uglavnom predstavljan kao čudovište ženskog pola, a najpoznatije je Sfinga. U Mesopotamiji i Persiji preovladao je lavlji tip - kombinacija lavljeg trupa i glave bika ili čoveka, a u Egiptu tip - telo lava i glava ptice grabljivice, škorpiona i čoveka, zmaja i slično. Najpoznatiji predstavnici bili su siruši "vavilonski zmajevi" i kerubioni, krilati bikovi-stražari s ljudskom glavom. Grifon se smatrao opasnim demonom koji je bio sluga bogova, a vremenom je gubio svoj htonski karakter i pretvorio se u simbol mudrosti. I književnosti se prvi put pominje u komentaru Hesiodovog dela, a prvi opis dao je Herodot u prvoj polovini 5. veka pre nove ere. Opisujući ga kao čudovište s lavljim telom, orlovskim krilima i kandžama, koji živi negde daleko na severu Azije, gde čuva bogata nalazišta zlata od jednookih Arismapana. Eshil grifone naziva "Zevsovim psima" i opisuje ih kao pse sa ptičjim kljunom koji ne laju.

Prva bitka za Marnu Dio Prvog svjetskog rata (Zapadno bojište) Datum 5. rujna - 12. rujna 1914. Lokacija Rijeka Marna, pored Pariza, Francuska Ishod Odlučujuća strateška pobjeda Antante. Sukobljeni Francuska Britansko Carstvo Njemačko Carstvo Zapovijednici Joseph Joffre John French Helmuth von Moltke Karl von Bulow Alexander von Kluck Vojne snage 1,071,000 1,485,000 Posljedice oko 263,000 Francuski gubici 250,000 (80,000 poginulih) Britanski gubici 13,000 (1,7000 poginulih) Ukupni gubici oko 250,000 Prva bitka za Marnu je bitka tijekom Prvog svjetskog rata, koja se vodila od 5. rujna 1914. do 12. rujna 1914. godine. U bitki su francuska i britanska vojska pobijedile njemačku vojsku. Bitka za Marnu je predstavljala veliku prekretnicu na početku Prvog svjetskog rata. Do kraja kolovoza 1914. godine, snage Antante su se povlačile na Zapadnom frontu prema Parizu. Dvije njemačke vojske su se probijale kroz Francusku. Pad Pariza je izgledao gotovo neizbježan, ali saveznici su uspjeli postići stratešku pobjedu na rijeci Marni. Uvod Tijekom njemačkog napada na Francusku, britanska vojska je imala veliki broj žrtava. Zapovjednik britanskih ekspedicijskih snaga John French krivio je francusku stranu za teške gubitke i za nekordinirana povlačenja. Posebno je krivio zapovjednika francuske pete armije, generala Lanrezaca, da se nije upuštao u borbe i da nije najavljivao povlačenja. Pogoršali su se odnosi između francuskih i britanskih zapovjednika. John French je namjeravao povući britansku vojsku sa fronta da se odmore i reorganiziraju. Međutim, francuski glavni zapovjednik Joseph Joffre je nagovorio britanskog ministra rata, lorda Horacija Kitchenera, da intervenira. KKitchener je prenio Frenchu poruku da bi povlačenje britanske vojske bilo katastrofalno i za Francuski i za Veliku Britaniju. French je pristao da njegova vojska ostane na bojištu dok god nije ugrožena sa boka francuskim povlačenjima. Kako su se njemačka prva i druga armija približavale Parizu, počeli su

Istorija srpskog naroda pre Nemanjića Istorija srpskog naroda pre Nemanjića obuhvata period najranije istorije Srba na Balkanu od njihovog doseljavanja do svrgavanja Dese sa županskog trona i postavljanja Tihomira(najstarijeg brata Stefana Nemanje) za župana Raške čime je otpočeo period vladavine Nemanjića. Prva srpska država Srbi su po dolasku na Balkan oformili nekoliko državica koje su sve bile podređene vrhovnom vladaru svih Srba,koji je vladao i središnjom srpskom oblašću zvanom Srbija.Porfirogenit kaže da su Srbima vladali potomci kneza koji ih je predvodio u seobi na Balkan.On ne zna sva imena iz te vladarske porodice,ali prvi koga pominje po imenu je Višeslav,koga nasleđuje Radoslav,posle koga na vlast dolazi Prosigoj koga nasleđuje njegov sin Vlastimir,prvi srpski knez o kome možemo reći nešto više od imena.Tokom prvih vekova svoje istorije na Balkanu Srpske zemlje su vazali Vizantije,koja je u to vreme zauzeta na drugim stranama,zbog čega postoji vrlo malo izvora koji nam svedoče o najranijoj istoriji Srba na Balkanu.Izuzetak su izvori koji svedoče o akcijama Neretvljanskih Srba koji su gusarili Jadranskim morem,presrećući najčešće Mletačke brodove,čime su se bavili i Hrvati iz susedne Primorske Hrvatske. Intenzivno slovensko gusarenje po Jadranu,primoralo je Mlečane da krenu u jedan od prvih pohoda da bi se pokorili Hrvati i Srbi na istočnom Jadranu datiranom oko 834.godine. Mlečići ne uspevaju da pokore Mistislavovu Primorsku Hrvatsku,posle čega se ustremljuju na Neretvljanske Srbe,ali se moraju zadovoljiti zaključivanjem mira sa knezom Družokom.Međutim taj traje koliko i svi naredni,dakle vrlo kratko. Vizantijska vlast u Srbiji nije bila jaka i ogledala se u držanju garnizona u tvrđavama,plaćanju poreza i možda u slanju pratećih odreda caru, dok su lokalni knezovi imali široku unutrašnju vlast. Pri kraju Vlastimirovog života u Srbiji dolazi do stvaranja anti-vizantijskog bloka među predstavnicima naroda na čijem čelu je svakako stajao mnogobožački element koji je najače osećao Vizantijsku vlast.Kao posledica ovoga,sredinom IX veka dolazi do organizovanja pobune na čije čelo je stao knez Vlastimir.U prilog ovome ide i činjenica da je gusarenje u Jadranu pojačano,pogotovo od strane Srba iz Neretvljanske oblasti, sredinom IX veka,tako da se može pretpostaviti da Srbi stiču svoju nezavisnost između 845. i 850.godine.

Prisutan Zodijak: Gemini Pol: Muškarac Poruka: Odustao od brojanja Lokacija: Kontraverzni biznismen u razvoju Windows XP Opera 9.02 Nokia N70 i X520 Slovensko naseljavanje Balkanskog poluostrva « : 15. Dec 2006, 20:24:24 » Citiraj Slovensko naseljavanje Balkanskog poluostrva Slovensko naseljavanje Balkanskog poluostrva je proces koji je otpočeo u VI veku pljačkaškim upadima u Vizantiju Slovena naseljenih na levoj obali Dunava,a okončao se u prvoj polovini VII veka dolaskom Hrvata i Srba i trajnjim naseljavanjem velikog broja Slovena na Balkansko poluostrvo.Proces pozicioniranja pojedinih plemena i slovenskih grupa unutar poluostrva međutim trajao je još cela dva veka i okončan je krajem VIII i početkom IX veka kada se javljaju i prve države kod Balkanskih Slovena. Raspad Atiline država Huna Sredinom V veka hunska država se nalazila na vrhuncu svoje moći,ali je ona sa Atilinom smrću 453.godine nestala u vihoru pobuna koje su potlačeni narodi podigli protiv Huna.Gepidi i Istočni Goti srušili su hunsku državu stvorivši svoje u: Panoniji Goti Dakiji Gepidi Vođa Gota Teodorik je uskoro postao saveznik Vizantije i sa svojim ljudima je čuvao severnu granicu Carstva od varvarskih pljačkaških upada.Međutim u jesen 488.godine po Zenonovom(474.-475.,476.-491.) nalogu Teodorik sa svojim Gotima odlazi na Apeninsko poluostrvo ostavljajući severnu granicu nebranjenu i prostor u Panoniji nenaseljen. Odlazak Gota iz Panonije pokreće novo pomeranje naroda,a u Vizantiju počinju upadati Bugari i Huni,među kojima je verovatno bilo i Slovena. Bugari su stepski narod iz Azije koji su sa sobom povukli Huni.Živeli su na prostoru današnje kubanske oblasti u Rusiji,a predstavljali su mešavinu više stepskih naroda o čemu svedoči i koren njihovog imena bulgha što na turskom

Žan Pol Mara Žan Pol Mara (24. maj 1743. -13. jul 1793. ) je francuski revolucionar, naučnik, lečnik i publicista, poznat po učešću u Francuskoj revoluciji. Rođen je u Švajcarskoj, a veliki deo života je proveo u Engleskoj. Bio je član radikalne frakcije jakobinaca, iako nikad nije bio jakobinac. Predlagao je nasilje i pokolje nad utamničenim "neprijateljima revolucije". Bio je jedan od glavnih zagovornika "Vladavine terora" i sastavljača listi za giljotinu. Ubila ga je Šarlota Korde u kadi. Naučnik i lečnik Rođen je u protestantskoj porodici u Švajcarskoj. Boravio je u Bordou, Parizu, Holandiji, pa se nastanio u Londonu. U Londonu je objavio esej "Filozofski esej o čoveku" (1773.) u kome tvrdi da jedino filozofija može rešiti probleme veze duše i tela. Volter je napao njegov esej. Tokom 1774. objavio je "Okovi ropstva". Tim esejem postao je počasni član mnogih patriotskih društava. Po povratku iz Londona publikovao je "Istraživanje prirode, uzroka i lečenja singularne bolesti očiju". Postao je lečnik aristokratskih krugova. Nastavio je sa svojim naučnim istraživanjima svetlosti, optike, elektriciteta i topline. Nije uspeo u pokušaju da postane član Francuske akademije nauka. Bendžamin Frenklin ga je često posećivao, a Gete je smatrao neprimerenim, što ga nisu primili u akademiju. Prijatelj naroda Uoči Francuske revolucije napušta karijeru naučnika i filozofa i postaje revolucionar. Marat se posvetio politici 1788. kada se počelo zahtevati sazivanje trećeg staleža po prvi put posle više od 150 godina. Od septembra 1789. pokrenuo je novine. Izražavao je sumnjičavost prema svima na vlasti i nazivao ih je neprijateljima naroda. Mara je često napadao najmoćnije grupe u Francuskoj, uključujući Ustavotvornu skupštinu, ministre. Usledilo je kažnjavanje, pa je pobegao u London u oktobru 1789. U Londonu je objavio pamflet protiv Žaka Nekera. U maju 1790. vratio se u Pariz i nastavio sa štampanjem novina "Prijatelj naroda". Napisao je mnogo članaka protiv rata i skrivenih dogovora da se destabilizira nacionalna garda. Kritikovao je odluku Nacionalne skupšine da se prodaju imanja crkve, da bi se pokrio državni dug. Mara je naglašavao da se crkvena zemlja mogla iskoristiti da se pomogne siromašnima.